Что писала «Гомельская праўда» про Гомельскую городскую клиническую больницу скорой медицинской помощи с 1945 по 1993 год
30.11.2021 / Мария
Согласно материалам из фонда Гомельского дворцово-паркового ансамбля, земская больница в Гомеле с 1903 года находилась в приспособленном наемном помещении. Она должна была стать основным стационаром не только для города, но и всего уезда.
Финансирование строительства здания земской больницы шло за счет городского бюджета. Поддержку ему оказала последняя гомельская княгиня Ирина Ивановна Паскевич, выделив участок под застройку из собственных владений, примыкавших к дворцовому парку.
Проект здания разработал известный гомельский зодчий Станислав Шабуневский. Достроенная в 1917 году больница получила название Первой земской. В послереволюционный период была переименована в Первую Советскую имени С. С. Комиссарова, а в 1921-м в связи со вспыхнувшей в Гомеле эпидемией тифа названа Первой Советской заразной. Вплоть до строительства новой областной больницы функционировала как областная.
А вот что писала про Гомельскую городскую клиническую больницу скорой медицинской помощи на своих страницах газета «Гомельская праўда».
1945 год. После капитального ремонта Первой советской больницы обновлен еще один новый корпус. Тут разместится инфекционное отделение, которое рассчитано на 100 коек.
1946 год. «У першыя ж дні вызвалення Гомеля ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў разгарнуліся работы па аднаўленню бальніцы. За гэту нялёгкую, але ўдзячную справу горача ўзялася Бася Ісакаўна Каган, нязменны галоўны ўрач Першай савецкай бальніцы на працягу многіх год».
Полностью обновлены все корпуса больницы, отделаны и окрашены внутренние помещения. «Палаты і кабінеты зноў набылі свой даваенны выгляд». Работают семь отделений, рассчитанные на 275 коек. Достигнута довоенная пропускная способность больницы.
«Вялікая плённая праца вядзецца ў вочным аддзяленні пад кіраўніцтвам вопытных урачоў-акулістаў Абрама Майсеевіча Маўшовіча і Канстанціна Міхайлавіча Калініна». «Работніца «Заготзярно» горада Добруш Марыя Дзянісаўна Машуткіна з-за памутнення хрусталіка (катаракта) з 1938 года губляла зрок. У апошнія годы яна зусім аслепла. Толькі тыдзень таму назад Машуткінай зрабілі аперацыю па ўдаленню катаракты. Яна зноў стала бачыць».
1961 год. «Летась у бальніцы лячылася 6.952 хворых. У аддзяленнях, якія аказваюць хірургічную дапамогу, зроблена 3.826 аперацый, што складае 12,5 аперацыі ў дзень». «Акрамя таго, першая паліклініка, якая з’яўляецца аддзяленнем бальніцы, зрабіла 102.084 урачэбных прыёмы, 9.000 наведванняў хворых на даму».
Главврач Александр Евсейчик писал: «У бальніцы асвоілі і шырока прымяняюць лячэнне іголкаўкалваннем, палепшылі кансультацыйна-метадычную дапамогу раёнам вобласці. Цяпер рэгулярна ажыццяўляюцца планавыя і тэрміновыя кансультацыі з шырокім выкарыстаннем санітарных самалётаў. Толькі за 9 месяцаў сёлетняга года зроблена 790 самалётавылетаў».
1965 год. Корреспондент побывала «ў буйнешай лячэбнай установе Гомельшчыны – 1-й абласной бальніцы і папрасіла яе вядучых спецыялістаў адказаць на некалькі пытанняў». Главврач Семен Ковалев рассказал про самое молодое отделение – нейрохирургии: «Раней усіх хворых, якім трэба было рабіць аперацыі галаўнога мозгу, мы адпраўлялі ў Мінск. Але вось ужо год нашы спецыялісты М. Ш. Ліўшыц і В. П. Белавусаў самі паспяхова спраўляюцца з такімі аперацыямі». Также на вопросы отвечала «Алена Іосіфаўна Паліенка, адзіны пакуль спецыяліст у нашай вобласці па тымпанапластыцы – аднаўленню і паляпшэнню слыху».
1968 год. «Будаўнікі БУ-106 будтрэста № 14 пачалі ўзвядзенне новага пяціпавярховага лячэбнага корпуса Першай савецкай бальніцы на 285 ложкаў».
1993 год. «Пакаленне за пакаленнем нясуць сюды свой боль гамяльчане, на змену адным медыцынскім работнікам прыходзяць другія, аднак гэтак жа самааддана становяцца на нялёгкую вахту ля бальнічных ложкаў. Спачатку іх было ўсяго сорак, цяпер – 505. Расшырыліся карпусы, абслугоўваюць хворых ужо каля тысячы ўрачоў, фельчараў і медыцынскіх сёстраў.
Гомельская гарадская бальніца хуткай дапамогі – унікальная лячэбна-прафілактычная ўстанова, можна сказаць, маці сістэмы аховы здароўя ў горадзе. Яна была некалі і Першай савецкай, і абласной, што само па сабе пачэсна, а ў 1978 годзе аб’ядналася са станцыяй хуткай дапамогі і зноў памяняла назву».
«Работы ёй [бальніцы] хапае. 200 тысяч выклікаў у год. Штогод да 100 тысяч хворых атрымліваюць дапамогу. Не толькі з Гомеля, але і з Гомельскага раёна. Нялёгкая вахта ў святы і будні, днём і ноччу. І пры гэтым немалая навукова-пошукавая работа. Штогод у бальніцы ўкараняецца 30 новых метадаў дыягностыкі і лячэння».
Проект здания нынешнего корпуса № 3 Гомельской городской клинической больницы скорой медицинской помощи разработал известный зодчий Станислав Шабуневский. Фото Алексея Герасименко
Финансирование строительства здания земской больницы шло за счет городского бюджета. Поддержку ему оказала последняя гомельская княгиня Ирина Ивановна Паскевич, выделив участок под застройку из собственных владений, примыкавших к дворцовому парку.
Проект здания разработал известный гомельский зодчий Станислав Шабуневский. Достроенная в 1917 году больница получила название Первой земской. В послереволюционный период была переименована в Первую Советскую имени С. С. Комиссарова, а в 1921-м в связи со вспыхнувшей в Гомеле эпидемией тифа названа Первой Советской заразной. Вплоть до строительства новой областной больницы функционировала как областная.
А вот что писала про Гомельскую городскую клиническую больницу скорой медицинской помощи на своих страницах газета «Гомельская праўда».
1945 год. После капитального ремонта Первой советской больницы обновлен еще один новый корпус. Тут разместится инфекционное отделение, которое рассчитано на 100 коек.
1946 год. «У першыя ж дні вызвалення Гомеля ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў разгарнуліся работы па аднаўленню бальніцы. За гэту нялёгкую, але ўдзячную справу горача ўзялася Бася Ісакаўна Каган, нязменны галоўны ўрач Першай савецкай бальніцы на працягу многіх год».
Полностью обновлены все корпуса больницы, отделаны и окрашены внутренние помещения. «Палаты і кабінеты зноў набылі свой даваенны выгляд». Работают семь отделений, рассчитанные на 275 коек. Достигнута довоенная пропускная способность больницы.
«Вялікая плённая праца вядзецца ў вочным аддзяленні пад кіраўніцтвам вопытных урачоў-акулістаў Абрама Майсеевіча Маўшовіча і Канстанціна Міхайлавіча Калініна». «Работніца «Заготзярно» горада Добруш Марыя Дзянісаўна Машуткіна з-за памутнення хрусталіка (катаракта) з 1938 года губляла зрок. У апошнія годы яна зусім аслепла. Толькі тыдзень таму назад Машуткінай зрабілі аперацыю па ўдаленню катаракты. Яна зноў стала бачыць».
1961 год. «Летась у бальніцы лячылася 6.952 хворых. У аддзяленнях, якія аказваюць хірургічную дапамогу, зроблена 3.826 аперацый, што складае 12,5 аперацыі ў дзень». «Акрамя таго, першая паліклініка, якая з’яўляецца аддзяленнем бальніцы, зрабіла 102.084 урачэбных прыёмы, 9.000 наведванняў хворых на даму».
Главврач Александр Евсейчик писал: «У бальніцы асвоілі і шырока прымяняюць лячэнне іголкаўкалваннем, палепшылі кансультацыйна-метадычную дапамогу раёнам вобласці. Цяпер рэгулярна ажыццяўляюцца планавыя і тэрміновыя кансультацыі з шырокім выкарыстаннем санітарных самалётаў. Толькі за 9 месяцаў сёлетняга года зроблена 790 самалётавылетаў».
1965 год. Корреспондент побывала «ў буйнешай лячэбнай установе Гомельшчыны – 1-й абласной бальніцы і папрасіла яе вядучых спецыялістаў адказаць на некалькі пытанняў». Главврач Семен Ковалев рассказал про самое молодое отделение – нейрохирургии: «Раней усіх хворых, якім трэба было рабіць аперацыі галаўнога мозгу, мы адпраўлялі ў Мінск. Але вось ужо год нашы спецыялісты М. Ш. Ліўшыц і В. П. Белавусаў самі паспяхова спраўляюцца з такімі аперацыямі». Также на вопросы отвечала «Алена Іосіфаўна Паліенка, адзіны пакуль спецыяліст у нашай вобласці па тымпанапластыцы – аднаўленню і паляпшэнню слыху».
1968 год. «Будаўнікі БУ-106 будтрэста № 14 пачалі ўзвядзенне новага пяціпавярховага лячэбнага корпуса Першай савецкай бальніцы на 285 ложкаў».
1993 год. «Пакаленне за пакаленнем нясуць сюды свой боль гамяльчане, на змену адным медыцынскім работнікам прыходзяць другія, аднак гэтак жа самааддана становяцца на нялёгкую вахту ля бальнічных ложкаў. Спачатку іх было ўсяго сорак, цяпер – 505. Расшырыліся карпусы, абслугоўваюць хворых ужо каля тысячы ўрачоў, фельчараў і медыцынскіх сёстраў.
Гомельская гарадская бальніца хуткай дапамогі – унікальная лячэбна-прафілактычная ўстанова, можна сказаць, маці сістэмы аховы здароўя ў горадзе. Яна была некалі і Першай савецкай, і абласной, што само па сабе пачэсна, а ў 1978 годзе аб’ядналася са станцыяй хуткай дапамогі і зноў памяняла назву».
«Работы ёй [бальніцы] хапае. 200 тысяч выклікаў у год. Штогод да 100 тысяч хворых атрымліваюць дапамогу. Не толькі з Гомеля, але і з Гомельскага раёна. Нялёгкая вахта ў святы і будні, днём і ноччу. І пры гэтым немалая навукова-пошукавая работа. Штогод у бальніцы ўкараняецца 30 новых метадаў дыягностыкі і лячэння».