Ён скакаў пад пераможны салют

Мой дзядуля Васіль вярнуўся з Вялікай Айчыннай. Мне пашанцавала жыць побач з ім, слухаць яго аповеды пра вайну. Васіля Пятровіча не стала 17 лістапада 2003 года…У жыцці шмат можна перажыць: душэўны боль, мукі, пакуты. Але той след, які пакідае вайна, немагчыма забыць ніколі, немагчыма закрэсліць. На дваццаць чацвёртай вясне ў жыццё юнака ўварвалася вайна, жорсткая і жудасная.Васіль Пятровіч Буйневіч нарадзіўся ў рэвалюцыйным 1917-м у вёсцы Забор’е Краснагорскага раёна Бранскай вобласці ў сялянскай сям’і. Грамадзянская вайна, разбурэнні, голад. Пасля заканчэння другога курса веттэхнікума ў Трубчэўску яго прызвалі ў Чырвоную Армію. А як пачалася Вялікая Айчынная, трапіў у пяхоту, загадваў складам перасовачнага