Пытанне чытачу: Цi размаўляеце вы па-беларуску?
- 4061
Поделиться
♦ Мікола ЖДАНОВІЧ, журналіст, паэт:
— Вядома ж, размаўляю заўсёды і ўсюды. Лічу, што менавіта такім чынам можна не толькі ўзбагаціць абсягі свайго ведання мовы, але і далучыць да яе крыніц, да яе непаўторнасці, перадаць яе каларыт тым, з кім зносішся. Відавочна, было б лепш, каб больш субяседнікаў не саромелася размаўляць на роднай мове не толькі ў прафесіянальным ужытку, а і ў паўсядзённым побыце — на вуліцы, дома.
♦ Уладзімір ВЯРБІЦКІ, інспектар батальёна ДПС ДАІ УУС аблвыканкама:
— Калi парушальнiк Правiлаў дарожнага руху спадзяецца пазбегнуць пакарання, робiць круглыя вочы i адказвае па-беларуску, то марна трацiць час. Я таксама пераходжу на мову. Гэта не перашкаджае мне выконваць службовыя абавязкi. Кожны супрацоўнік нашай службы добра разумее як рускую, так і беларускую мовы. Для іх няма нiякай цяжкасцi размаўляць на абедзвюх. Нехта можа сказаць, што мова асобных iнспектараў не чыста літаратурная, затое сапраўды гутарковая.
♦ Алег ЯЦЭНКОЎСКІ, настаўнік гісторыі СШ № 27 Гомеля:
— Школьный учитель истории просто обязан хорошо владеть двумя государственными языками. Было время, когда предмет “Гiсторыя Беларусi” вели только на белорусском. Но потом выпустили учебники на русском, и теперь я преподаю как бы на двух языках. Детям неудобно. Уверен, рассказывать ученикам про важнейшие события в истории Полоцкого княжества, ВКЛ, Речи Посполитой нужно на роднай мове. “Мова” — наш национальный признак. Не будем ценить ее, не будем ценить и историю.
♦ Мікола ЖДАНОВІЧ, журналіст, паэт:
— Вядома ж, размаўляю заўсёды і ўсюды. Лічу, што менавіта такім чынам можна не толькі ўзбагаціць абсягі свайго ведання мовы, але і далучыць да яе крыніц, да яе непаўторнасці, перадаць яе каларыт тым, з кім зносішся. Відавочна, было б лепш, каб больш субяседнікаў не саромелася размаўляць на роднай мове не толькі ў прафесіянальным ужытку, а і ў паўсядзённым побыце — на вуліцы, дома.
♦ Ірына МАЛАХАВА, дыктар чыгуначнага вакзала станцыі Гомель:
— В обычной жизни пользуюсь русским языком. Но на работе приходится “размаўляць і па-беларуску”: объявлять о прибытии и отправлении поездов на русском и белорусском языках, делать какие-то дополнительные объявления. Для меня это обычная работа и я спокойно к ней отношусь. Неважно, на каком языке человек разговаривает, важно, чтобы он всегда им оставался.
♦ Яўгеній ПАБАЛАВЕЦ, дырэктар футбольнага клуба “Гомель”:
— К сожалению, по-белорусски разговариваю редко. В быту общаться не приходится по одной простой причине: Гомель русскоязычный город, поэтому иначе сложно было бы решать различные организационные вопросы. Тем более, будучи директором клуба, я просто не найду общего языка с руководителями предприятий.
Реклама
