Чытаем — значыць жывём

— Што чытаеце сёння? Якое месца займае ў вашым жыцці кніга? — пацікавіліся мы ў некаторых гамяльчан.
Алена КОБЗЕВА,
інжынер АКУП “Гомельграмадзянпраект”:
— Цікавасць да беларускай кнігі ў мяне са школьных гадоў. Заўсёды вабіла мова, у якой столькі падабенства да ўкраінскай! Апошнім часам спрабую сілы ў перакладчыцкай справе. “Агучыла” па-ўкраінску некалькі вершаў Ніны Шкляравай. Зараз захапляюся гумарыстычнымі апавяданнямі Васіля Ткачова, перакладаю іх. Столькі агульнага ў нашых славянскіх народаў — ва ўменні знаходзіць выйсце з любой сітуацыі, смяяцца, чэрпаць аптымізм!
Антаніна УВАРАВА,
загадчыца гомельскай
гарадской бібліятэкі № 11:
— Як, яшчэ чытаюць? — пытаюцца ў мяне іншы раз, даведаўшыся, што працую ў бібліятэцы. Адказваю, што чытаюць, і яшчэ як, прычым усе катэгорыі насельніцтва. Вось і ў нашай бібліятэцы, якой 1 верасня споўнілася 35 гадоў, у параўнанні з першым паўгоддзем мінулага года колькасць чытачоў вырасла на 44 чалавекі, амаль на 500 — колькасць наведванняў. Адна з самых нашых актыўных чытачоў беларускай кнігі — былая настаўніца Марыя Данілаўна Новікава. Яна пільна сочыць за літаратурнымі навінкамі ў часопісах “Полымя”, “Маладосць”
і іншых выданнях.
Увядзенне платных паслуг дысцыплінуе чытачоў, кнігі вяртаюцца ў вызначаныя тэрміны. Разам з тым ёсць магчымасць набываць неабходную новую літаратуру. Нядаўна на паліцах з’явіліся і кнігі гамяльчан Васіля Ткачова, Івана Саладоўніка, Фелікса Мысліцкага, Міколы Старчанкі.
Валянціна НОВАК,
доктар філалагічных навук, прафесар кафедры беларускай літаратуры ГДУ імя Ф. Скарыны:
— Не ўяўляю свайго жыцця без кнігі! Рыхтуючыся да лекцый па курсах “Беларускі фальклор”, “Славянская міфалогія”, выконваючы навуковыя тэмы, даводзіцца шмат чытаць навуковай фальклорна-міфалагічнай літаратуры. Гэта дае магчымасць адкрыць новыя тэксты, сюжэты, вобразы, міфалагічныя звесткі.
Зараз на маім рабочым стале тры тамы выдатнага этналінгвістычнага слоўніка “Славянские древности”, выдадзенага ў Маскве. У перспектыве выйдуць яшчэ два тамы. Фактычна, гэта першыя ў славістыцы кнігі па традыцыйнай культуры славянскіх народаў. Надзвычай прыемна знаходзіць у гэтых тамах фальклорна-міфалагічныя матэрыялы, запісаныя расійскімі калегамі на тэрыторыі Гомельшчыны ў 70-я гады мінулага стагоддзя.
Аўтэнтычныя традыцыі, занатаваныя раней расійскімі вучонымі, матэрыялы, якія захоўваюцца ў Палескім архіве Інстытута славяназнаўства Расійскай акадэміі навук, дазваляюць нам цяпер, у час экспедыцый, пераканацца ў жывучасці асобных абрадаў і звычаяў.
Падрыхтавала Т. КРУЧЭНКА