Натхнёныя Палескім краем

Мазыран, якія прыйшлі на чарговую выставу Мікалая Дубровы, чакаў прыемны сюрпрыз. Яны змаглі пазнаёміцца і з новымі работамі мастака, і з паэзіяй яшчэ аднаго свайго земляка — Аляксандра Каляды. Многія карціны суправаджаліся яго вершамі, як аказалася, вельмі сугучнымі з тым, што адлюстравана на палотнах. Творчы тандэм атрымаўся ўдалым. Ці не таму, што, па словах паэта, карціны — гэта вершы ў фарбах, а вершы — жывапіс, выказаны мовай паэзіі.
Дуброва не перастае здзіўляць не толькі глыбінёй сваёй творчасці, але і працаздольнасцю. Чарговая выстава — вынік паўтарагадовай працы. Дзесяткі новых палотнаў напісаны пераважна на пленэрах — у Расіі, на Украіне. Увагу ж звяртаюць традыцыйна і тыя, на якіх палескія краявіды, знаёмыя куточкі роднага горада і вёсак Мазыршчыны. Частку экспазіцыі складаюць партрэты выдатных людзей Мазыршчыны, якія праславілі свой край у свеце: Міхаіла Фінберга, Уладзіміра Шантаровіча, Святланы Стацэнка і Ксеніі Сітнік, епіскапа Тураўскага і Мазырскага Стэфана. Адным словам, аўтар у чарговы раз прадэманстраваў багацце і шматграннасць свайго таленту. Таленту, аб якім цяжка расказаць лепей, чым гэта атрымалася ў паэтэсы Галіны Дашкевіч.
Мастацкі почырк у Дубровы
Свой, самабытны, адмысловы.
Яго палітра — ад нябёсаў,
Ад прыпяцкіх бялявых плёсаў.
Бярэ выток яна спаўна
Ад Мазыра-прыгажуна.
Ягоны талент — ад дуброў
З мазырскіх велічных яроў,
Ад Юравіцкай Божай Маці,
Малітвы ў кожнай нашай хаце.
Ад тураўскае таямніцы
І каменскай святой крыніцы,
Буслоў з палёту на прадвесні,
Да слёз шчымлівай роднай песні.
Гатоў ён кожную бярозку
З Бярозаўкі, радзімай вёскі,
Увекавечыць на палотнах.
Яго душа з душой народнай
Пераплялася, як карэнне.
Палескі край — яго натхненне!
Любоў ЛОБАН