“Юнакі” на Палессе ляцяць

Заўтра і паслязаўтра Хойнікі сустракаюць гасцей з нагоды 500-годдзя

Самым яскравым момантам свята стане нечаканае, няхай і часовае, вяртанне на сцэну легендарнага мясцовага ансамбля “Юнакі Палесся”. Гэты бэнд памятаюць і любяць многія хайнічане, таму для іх два канцэрты, прымеркаваныя да юбілею роднага горада, — гэта сапраўдная падзея. “Юнакі Палесся” таксама адзначаюць дзень нараджэння — ансамблю спаўняецца 40 гадоў. Спецыяльна, каб выступіць перад землякамі, “Юнакі” праз столькі часу з’ехаліся з розных куточкаў Беларусі. Адзін нават з Сургута завітаў. Рэпетыцыі ідуць поўным ходам. Адзін з выступаў пачнецца заўтра ў гарадскім цэнтры культуры і спорту “Меліяратар” у 20.30, другі адбудзецца ў суботу на плошчы Леніна пасля святочнага феерверку, што запланаваны на 23.00. Як сцвярджае журналіст раённай газеты “Хойніцкія навіны” Віктар Назаранка, які таксама спяваў у свой час у ансамблі, гучыць калектыў зараз не горш, чым у 70 — 80-я, калі людзі не маглі паверыць, што недзе за кулісамі не прыхаваны магнітафон... Кажа, некаторыя сталі выцягваць такія ноты, якія некалі не маглі. І песні для юбілейных канцэртаў падабралі самыя любімыя. Дарэчы, рэпертуарная палітыка ансамбля была вельмі ўзважанай. У музыкаў не было сваіх песень, але тое, што яны выбіралі для выканання, было рэдкасцю нават на той час, што казаць пра дзень сённяшні. У асноўным гэта, зразумела, шлягеры савецкіх ВІА. Але не толькі. Запланаваны для выканання зараз і хіты з рэпертуару рок-выканаўцаў. — У той час, калі ансамбль з’явіўся, я яшчэ вучыўся ў школе, — распавядае Віктар Назаранка. — Памятаю, з якім зачараваннем і захапленнем мы, старшакласнікі, слухалі галасы братоў Анатоля і Леаніда Навуменкаў, Паўла Барадуліна, Вольгі Клеменцавай (потым яна ўзяла прозвішча мужа Аляксандра Кавалёва, які таксама некаторы час быў салістам ансамбля), Ліліі Зайцавай, Анатоля Афанасьева, больш вядомага ў Хойніках пад мянушкай Каўказ. Гукі электрагітар і электрааргана, а таксама жывыя і чыстыя галасы выканаўцаў былі для нас куды бліжэйшымі, а галоўнае — больш прывабнымі за гучанне запісаў прафесійных калектываў з вінілавых грампласцінак і магнітафонных стужак і касет. Ужо ў той час музыканты імкнуліся да інструментальнай імправізацыі, а таксама да музычна адукаванага шматгалосся ў вакале. І гэты стратэгічны напрамак цвёрда вытрымліваўся на працягу ўсіх дзесяцігоддзяў творчай дзейнасці “Юнакоў Палесся”. Кіраўніком ансамбля стаў Анатоль Навуменка. Майстар граць на баяне і гармоніку, фартэпіяна і акардэоне, гітары і кантрабасе, ён, па словах музыкантаў, імгненна схопліваў сутнасць мелодыі, гэтак жа імгненна на клавішах раскладваў яе на галасавыя партыі і беспамылкова адчуваў нават самы нязначны фальш. Рэпетыцыі праходзілі па некалькі гадзін. Праз год пасля заснавання замест Анатоля Афанасьева, якому надышоў час служыць у арміі, у склад “Юнакоў Палесся” ўвайшоў Павел Барадулін. Ён і сёння застаецца верным калектыву. — Ідэальная сугучнасць пранікнёнага, лірычнага тэнару Навуменкі і аксамітны барытон Барадуліна доўгі час былі візітнай карткай “Юнакоў”, — гаворыць Віктар Назаранка. — А выдатны мастацкі густ гэтага дуэта вызначалі і рэпертуарную палітыку ансамбля, у якога проста не было дрэнных, нізкапробных песень (больш таго, некаторыя з іх нават набывалі новае гучанне і станавіліся папулярнымі менавіта пасля выканання “Юнакамі”). Менавіта яны сталі аўтарамі музыкі да не забытай і сёння песні “Горят над Хойниками зори”. За сорак гадоў у ансамблі спявалі многія выканаўцы. Па словах Віктара Назаранкі, росквіту ў вакальным гучанні “Юнакі Палесся” дасягнулі ў першай палове 80-х, калі да ідэальнага спалучэння вакалаў Навуменкі і Барадуліна далучыліся галасы Уладзіміра Чарнякова, Аляксандра Усава, Сяргея Паўлава, сясцёр Ірыны і Таццяны Храпуновых. Кожную галасавую тэму, дарэчы, Анатоль Навуменка раскладваў на чатыры партыі, якія дадаткова дубліраваліся праз актаву, і са сцэны гучала ідэальнае васьмігалоссе. Нават сярод прафесійных ВІА гэта сустракалася не часта. “Юнакі Палесся” перамагалі на разнастайных конкурсах і фестывалях самадзейнай творчасці, запісваліся на тэлебачанні, выступалі і за межамі раёна — напрыклад, у Чарнобылі, яшчэ да катастрофы. У рамках спаборніцтва паміж Брагінскім, Хойніцкім і Чарнобыльскім раёнамі. На той жа сцэне, на якую потым, ужо каб праспяваць для ліквідатараў, выходзіла Ала Пугачова. — Паверце, папулярнасць “Юнакоў” у той час у горадзе і вёсцы была бязмернай, а дамовіцца, каб яны выступілі на вяселлі, лічылася вышэйшым шыкам, або, кажучы сённяшняй мовай, “найвышэйшай круцізной”, — усміхаецца Назаранка. — На жаль, няма ўжо сярод нас Анатоля і Леаніда Навуменкаў, бас-гітарыстаў Віталя Самка і Генадзя Галдзецкага, трубачоў Віктара Дырвянскага і Іосіфа Куліка. Аднак сваё мастацтва хайнічанам і гасцям святочнага горада падораць Павел Барадулін, Аляксандр Усаў, Віктар Кірычак, Мікалай Нікіценка, Генадзь Белаш, Алег Варабей і Васіль Марчанка, сёстры Храпуновы. Прыходзьце і самі пераканаецеся, што час над сапраўдным талентам не ўладны. Сярод іншых адметных падзей святочнай праграмы ў Хойніках — моладзевая квест-гульня, адкрыццё знака “500 гадоў гораду Хойнікі”, святочнае багаслужэнне ў Пакроўскай царкве, выстава рэтрааўтамабіляў і матацыклаў ад матаклуба “Начныя ваўкі”, футбольны матч паміж зборнай раёна і ветэранамі, канцэртныя праграмы заслужанага калектыву Беларусі “Скарбонка”, арт-цэнтра “Капуста”, а таксама сяброў з Украіны. У гарадскім парку будуць працаваць гандлёвыя рады, сялянскія падвор’і, горад майстроў, дзіцячыя атракцыёны. Можна будзе пабачыць фотавыставу “Хойнікі — гэта мы” і іншыя экспазіцыі. Адбудзецца ўрачыстае ўшанаванне лепшых калектываў, прагучаць віншаванні не толькі кіраўніцтва раёна, але і гасцей, і дэлегацый гарадоў-пабрацімаў. Званне ганаровага грамадзяніна будзе прысвоена бронзаваму прызёру лонданскай Алімпіяды Вользе Худзенка. Больш падрабязна азнаёміцца з праграмай свята можна на сайце Хойніцкага райвыканкама khoiniki.gomel-region.by Хойнікі чакаюць гасцей і будуць рады вас бачыць.