Вальс ападаючай лістоты

Хто лепш за ўсіх раскажа пра палешука, раскрые яго душу, думкі, мары, імкненні? Безумоўна, сам паляшук. Аб гэтым думаеш, чытаючы артыкул палешука Міхаіла Кузьміча пра кнігу другога палешука — Георгія Марчука “Сладкие слезы”. Артыкул апублікаваны ў новай кнізе Міхаіла Кузьміча “У костра в вечерний час”, якая выйшла ў выдавецтве “Московский Парнас”. Пяру аўтара гэтай кнігі, вядомага ў нашай краіне і за яе межамі публіцыста, літаратурнага крытыка, члена Саюза пісьменнікаў Беларусі, належаць шматлікія публікацыі ў часопісах, альманахах і газетах (“Наш современник”, “Московский Парнас”, “Приокские зори”, “Беларуская думка”, “Нёман”, “Полымя” і іншыя), у зборніках навуковых прац. Дарэчы, Міхаіл неаднаразова прызнаваўся лепшым аўтарам часопіса “Беларуская думка”. Кузьміч — аўтар і рэдактар некалькіх кніг. Новую кнігу пісьменніка — “У костра в вечерний час” — склалі эсэ пра родную Жыткавіччыну, публіцыстычныя і літаратурна-крытычныя матэрыялы, прысвечаныя творчасці вядомых паэтаў і празаікаў Аляксандра Твардоўскага, Генадзя Пацыенкі, Георгія Марчука і Надзеі Стаховіч. З любоўю распавядае Кузьміч пра родных і блізкіх, пра свае мясціны: “Здесь та земля, которая связала их навсегда, здесь корни, здесь лежат предки — все так крепко-накрепко обязывающее и объединяющее, как будто предначертанное свыше”. Пісьменнік перажывае за стан роднай прыроды, яе раслінны і жывёльны свет, навакольнае асяроддзе, падкрэслівае, што абавязак чалавека перад прыродай — жыць, а перад жыццём — жыць дастойна. Міхаіл Кузьміч падкрэслівае не прыдуманую, а рэальную трывогу і заклапочанасць аўтара “Сладких слез” за будучае роднай мовы — рабочага інструмента пісьменніка, за якім бачыцца заўтрашні дзень Беларусі як самабытнага культурна-нацыянальнага дзяржаўнага ўтварэння ў сучасным свеце. Завяршаючы размову пра твор гэтага пісьменніка, крытык адзначае: “Давно не приходилось читать подобного рода дневника, где фрагменты бытия, социально-бытовые, духовные его срезы прошлого и настоящего, попытки прогноза, критические оценки можно было бы читать как единую и увлекательную книгу, где главный герой — его величество Время и человек в нем”. У свой час менавіта дзякуючы старанням Твардоўскага паэма Аркадзя Куляшова “Сцяг брыгады” была надрукавана ў маскоўскім часопісе “Знамя”. “Впоследствии творческая связка “Кулешов — Твардовский” сохранилась на всю оставшуюся жизнь и служила их взаимному обогащению, — піша крытык. — Поэты пристально следили за тем, что выходило из-под пера друг у друга, и, как правило, знакомились и обсуждали написанное, обменивались идеями и мнениями”. Сапраўды, дом, Радзіма, барацьба з захопнікамі да апошняй кроплі крыві сталі лейтматывам творчасці абодвух паэтаў. Штрыхі да творчага партрэта празаіка Генадзя Пацыенкі ў кнізе надрукаваны пад назвай “Тропа на спуске к озеру”. Аўтар падрабязна аналізуе творы таленавітага празаіка. Маючы за плячыма больш дзесятка кніг, якія выдадзены ў Расіі, ён упершыню прыйшоў да беларускага чытача з двухтомнікам (“Дождь под Рождество” і “Пистолет в чемодане”). Зборнік адзначаны дыпломам 3-й ступені рэспубліканскага літаратурнага конкурсу як лепшы твор за 2007 год у намінацыі “Проза”. Пацыенка — лаўрэат абласной прэміі імя Уладзіміра Караткевіча за 2008 год. У 2007-м у Маскве выйшла ў свет яго выбранае “Взгляд души”, а ў перыядычным друку з’яўляюцца публіцыстычныя выступленні, апавяданні і аповесці. Ёсць у кнізе і творчы партрэт паэтэсы Надзеі Стаховіч. “Ее стихи наполнены любовью и болью, ароматами и запахами родной земли, шумом ветров и дождей, весенним кипением садов и цветов, осенними красками, вальсом опадающей листвы и хрустальным звоном ручья, огнем горящих гроздьев рябины, грустью и добром, светом дум и чувств, а от удивления и восхищения распахнутыми глазами на мир”.